بسم الله الرحمن الرحیم
متغیرها در PHP :
متغیرها برای مقادیر ذخیره سازی مانند رشته های متنی ، اعداد یا آرایه استفاده می شود.زمانی که شما یک متغیر را تعریف می کنید بارها می توانید از آن در اسکریپت استفاده کنید.
تمامی متغیرها در PHP با $ شروع می شود. یک روش صحیح برای تعریف یک متغیر به روش زیر می باشد:
یک برنامه نویس مبتدی PHP معمولا فراموش می کند علامت $ را برای تعریف متغیرها استفاده کند اما باید به این نکته توجه داشت که بدون استفاده از $ متغیر شناخته نشده و عملا قابل استفاده در اسکریپت نمی باشد.
مثال:
PHP یک زبان انعطاف پذیر میباشد.
با توجه به مثال فوق در می یابید که در PHP نیاز به تعریف یک متغیر فبل از مقدار دهی نیست در حالیکه در بسیاری از زبان های برنامه نویسی باید متغیر قبل از استفاده تعریف شود. در PHP نوع متغیر با توجه به مقدار آن توسط PHP به طور خودکار تشخیص داده می شود.
قوانین نامگذاری متغیرها :
• اسم یک متغیر باید با حروف یا با "_" (underscore) آغاز شود.
• اسم یا متغیر می تواند شامل کاراکترهای الفبایی ، عددی و "_" باشد( a-z A_Z , 0_9 و "_" )
• اسم متغیر نباید دارای فاصله باشد چنانچه اسم متغیری دارای دو بخش باشد باید با "_" جدا شود یا بدون فاصله و بخش دوم با حروف بزرگ نوشته شود.(مانند:$my_string یا $myString ).
نکاتی درباره متغیر ها :
1-برای نمایش مقدار یک متغیر به همراه یک رشته دیگر می توان به دو شکل زیر عمل کرد
خروجی :
می توان متغیر را با $ به همراه رشته دیگر داخل “ “ )) استفاده کرد یا متغیر را با رشته متصل کرد (concat ) به گونه ای که متغیر با نقطه ( dot ) به رشته دوم که درون (“ “ ) است متصل شود اگر در حالت اول از (‘ ‘) استفاده کنیم با خطا روبه رو می شویم.
2- اگر یک متغیر را داخل PHP تعریف کنیم و چنانچه بخواهیم در خارج از تگ PHP یعنی در تگ HTML از آن استفاده کنیم باید متغیر را در تگ های PHP قرار دهیم.
مثال
خروجی :
3- اگر بخواهیم دو متغیر را کنار هم چاپ کنیم یا آنها را concat کرده یا هر دو را کنار هم درون
( “ “ ) استفاده می کنیم.
مثال :
خروجی :
4- برای اعمال تغییرات دلخواه روی متغیر رشته ای مثل سایز و رنگ ... می توان کدهای مربوط به آن ها را درون تگ های PHP نوشت.
مثال :
خروجی :
5- مقدار دهی به متغیر :
مثال :
خروجی :
6- متغیر های عددی:
مثال:
خروجی :
هر دو متغیری از هر نوعی برای قرار گرفتن کنار هم باید concat شوند یا درون ( “ “ ) قرار گیرند.
متغیرها در PHP :
متغیرها برای مقادیر ذخیره سازی مانند رشته های متنی ، اعداد یا آرایه استفاده می شود.زمانی که شما یک متغیر را تعریف می کنید بارها می توانید از آن در اسکریپت استفاده کنید.
تمامی متغیرها در PHP با $ شروع می شود. یک روش صحیح برای تعریف یک متغیر به روش زیر می باشد:
یک برنامه نویس مبتدی PHP معمولا فراموش می کند علامت $ را برای تعریف متغیرها استفاده کند اما باید به این نکته توجه داشت که بدون استفاده از $ متغیر شناخته نشده و عملا قابل استفاده در اسکریپت نمی باشد.
مثال:
PHP یک زبان انعطاف پذیر میباشد.
با توجه به مثال فوق در می یابید که در PHP نیاز به تعریف یک متغیر فبل از مقدار دهی نیست در حالیکه در بسیاری از زبان های برنامه نویسی باید متغیر قبل از استفاده تعریف شود. در PHP نوع متغیر با توجه به مقدار آن توسط PHP به طور خودکار تشخیص داده می شود.
قوانین نامگذاری متغیرها :
• اسم یک متغیر باید با حروف یا با "_" (underscore) آغاز شود.
• اسم یا متغیر می تواند شامل کاراکترهای الفبایی ، عددی و "_" باشد( a-z A_Z , 0_9 و "_" )
• اسم متغیر نباید دارای فاصله باشد چنانچه اسم متغیری دارای دو بخش باشد باید با "_" جدا شود یا بدون فاصله و بخش دوم با حروف بزرگ نوشته شود.(مانند:$my_string یا $myString ).
نکاتی درباره متغیر ها :
1-برای نمایش مقدار یک متغیر به همراه یک رشته دیگر می توان به دو شکل زیر عمل کرد
خروجی :
می توان متغیر را با $ به همراه رشته دیگر داخل “ “ )) استفاده کرد یا متغیر را با رشته متصل کرد (concat ) به گونه ای که متغیر با نقطه ( dot ) به رشته دوم که درون (“ “ ) است متصل شود اگر در حالت اول از (‘ ‘) استفاده کنیم با خطا روبه رو می شویم.
2- اگر یک متغیر را داخل PHP تعریف کنیم و چنانچه بخواهیم در خارج از تگ PHP یعنی در تگ HTML از آن استفاده کنیم باید متغیر را در تگ های PHP قرار دهیم.
مثال
خروجی :
3- اگر بخواهیم دو متغیر را کنار هم چاپ کنیم یا آنها را concat کرده یا هر دو را کنار هم درون
( “ “ ) استفاده می کنیم.
مثال :
خروجی :
4- برای اعمال تغییرات دلخواه روی متغیر رشته ای مثل سایز و رنگ ... می توان کدهای مربوط به آن ها را درون تگ های PHP نوشت.
مثال :
خروجی :
5- مقدار دهی به متغیر :
مثال :
خروجی :
6- متغیر های عددی:
مثال:
خروجی :
هر دو متغیری از هر نوعی برای قرار گرفتن کنار هم باید concat شوند یا درون ( “ “ ) قرار گیرند.
